Willem van Toorn

Willem van Toorn (1935) schrijft romans, korte verhalen, essays, toneelstukken, reisverhalen, hoorspelen en gedichten. In zijn poëzie gaat het vaak om landschappen, plaatsen en 'verloren tijd' die alleen kunnen blijven bestaan als ze worden vastgelegd in woorden. Hij wordt daarom ook wel eens een 'foto dichter' genoemd. Recente dichtbundels zijn Dooltuin (1995) en Tegen de tijd (Querido, 1995).

JOSEPH HAYDN: DIVERTIMENTI FüR
BARYTON, VIOLA UND VIOLONCELLO
U schreef, lees ik, alleen voor baryton
al haast tweehonderd stukken, daar uw heer
Esterházy, Altezza en zo meer
daar wel verdienstelijk op spelen kon.
In mijn hoofd klinkt wat uzelf heeft gehoord,
ten naaste bij. U schrijft: 'Mijn oor
hoort hier geen fout.' Alsof u luisterde,
verbaasd, naar wat u in zich vond.
Hoe je moet werken, schrijft u. Vroeg opstaan,
sober ontbijt en dan aan het klavier,
wachten op wat ontstaat. Nooit overslaan. 'Zo ging
het elke dag.' In deze kamer zingt
ieder akkoord nog uw verwondering.
(uit: Tegen de tijd, Gedichten. Querido, 1997)