AIDA Nederland

MA’TAM!

Tegen de bescherming van de oude dictatuur, tegen de bezetting!

Verbijstering bij alle lijken die uit de kasten van het oude regime blijven vallen!

Op woensdag 14 mei werd in een massagraf bij El Mahawil, een dorp in de voorsteden bij Babylon, het lijk gevonden van een voormalige Iraakse opstandeling. Een vrouw, die 12 jaar op haar vermiste man had gewacht, had nooit gedacht dat ze hem als een hoopje beenderen mee naar huis zou moeten nemen.Te midden van de stoffelijke overschotten lag ook het lijk van een vrouw. Zij hield haar kind – of was het haar geliefde? – nog tegen zich aan gedrukt, als wilde ze hem veilig terug in haar schoot duwen.

Sinds 9 april lijden de Irakezen ook om het verlies van een groot deel van hun rijk historisch patrimonium en van een hoeksteen van het cultureel erfgoed van de mensheid, ten gevolge van een schijnbaar georchestreerde chaos. De bezetter kijkt toe. "We weten niet waar we aan begonnen zijn," stelde Barbara Binone, de Amerikaanse bestuurder van Bagdad en Centraal-Irak. ("Das haben wir nicht gewusst…")

Veertig jaar lang heeft de voormalige Iraakse dictatuur alles vernietigd – vaak met medeweten en medewerking van de Amerikaanse en Europese machthebbers. Twaalf jaar lang gold een embargo dat duizenden Iraakse kinderen de dood injoeg en nog duizenden anderen voorgoed alle kansen op een volwaardig en menswaardig bestaan ontnam.

Saddam Hoessein was de enige aan wie men niet raakte. Hij heeft paleizen gebouwd en romans geschreven! ("Een half miljoen Irakese kinderen gestorven… Wij denken dat het die prijs waard is," aldus Madeleine Albright, toenmalig VS-ambassadeur bij de VN en later VS-minister van Buitenlandse Zaken op 12 mei 1996.)

Stilaan vestigen de voorvechters van de Nieuwe Wereldorde een nieuwe dictatuur. Dat gebeurt vandaag in Irak, en morgen elders. Mensen sterven in naam van de Westerse arrogantie, in naam van de Westerse democratie, de Westerse vrijheden, de natuurlijke hulpbronnen die de Westerse welvaart zo hard nodig heeft. In Centraal Afrika vallen meer dan drie miljoen doden. Intussen slaagt het Westen erin om "zijn" goud, koper, diamant, coltan en kobalt ter plaatse veilig te stellen. Mensen sterven omdat ze in een olierijk land wonen of worden aan hun lot overgelaten – Ethiopië, Eritrea – omdat hun land tóch geen olie bezit.
De woning van Hazim Kamaledin blijft daarom elke donderdag en vrijdag, van 20 uur tot 21.30 uur geopend ten teken van rouw en als een trefpunt voor solidariteit met burgerslachtoffers van oorlog, onderdrukking en bezetting, waar ook ter wereld. Met Irak als meest treffende en meest prominente voorbeeld van hoe een land en zijn geschiedenis kan worden vernietigd.

Heb je iets te zeggen? Of wil je liever zwijgen? Wil je je verontwaardiging of je machteloosheid met anderen delen? Een kaars aansteken of uitblazen, een teken geven? Wil je een lied zingen, je woede laten spreken of je gewoon bezinnen? Kijk je verder dan anti-dit of pro-dat, verder dan wit/zwart? Dan ben je welkom!

 

Programma week 10 – Donderdag 22 mei:

Poëzie-avond verzorgd door Raf Vantuykom en Anneleen Nauwelaerts.

Liefde en oorlog: wat verbindt hen? Lijken beide niet een tweesnijdend mes dat jij de ander in de hand geeft en dat jij hem ruwweg in de eigen borst laat planten? Uit de pijn kiemt verzet, woede, verdriet, berusting: het leven gaat verder, want het bloed stroomt rond de onderbreking verder. Oorlog en liefde zijn een gevecht… tegen of met de ander, tegen of met jezelf, tegen of met de tijd, tegen… soms voor sociale gerechtigheid, soms voor het eigen gelijk, soms voor een plek, soms voor…

Met stem en muziek zoeken Raf Vantuykom en Anneleen Nauwelaerts in de ontmoetingen van woorden, de gedichten en verhalen van o.a. Erik Stinus, Nobuo Nayukawa, F.G. Lorca, Wislawa Szymborska, Gioconda Belli, Anna Seghers, Richard Leising en Raf Vantuykom zelf, naar het gevecht en de liefkozingen van de persoon met zichzelf in de gegeven omstandigheden.

 

Vrijdag 23 mei: Bezinning bij kaarslicht

In stilte of met uw inbreng nemen we de tijd voor een bezinning over het oorlogsgeweld, voor een wake voor vrede in Irak en in het Midden-Oosten en voor een moment van solidariteit met de kinderen, vrouwen en mannen die lijden.

We nemen even de tijd om na te denken over de verwoestende oorlogslogica, over de moeilijkheid en de onmacht van het internationale vredesstreven, over het lijden dat dictatuur en oorlog veroorzaken. We willen even stilstaan bij de zoete dadels, het frisse water van de Tigris, de geur van bloemen en eucalyptusbomen, dingen die door de oorlog bezoedeld, vertrappeld en verwoest werden.

Dit kan in de vorm van een gedicht, een gesprek, een lied, een gebed, een stukje muziek, het aansteken van een kaars of eenvoudigweg door uw aanwezigheid. U kunt er op uw manier en naar uw overtuiging uw reacties en gevoelens kwijt.

Gepland:

Vrijdag 6 juni:
"Vuurwesp!" gelezen door Jan Bollen, op muziek van John Cage

Jan Bollen, ex-student van Dora Van Der Groen en acteur bij o.a Theater Zuipool, Woestijn `93, Het Paleis, Speeltheater doet iets met ‘Vuurwesp’: een visioen over de oorlog, geschreven maanden vóór het uitbreken van de oorlog. De tekst is van de hand van Hazim Kamaledin. Vertaling: Frank Olbrechts. Redactie: Caroline Basyn.

Een fragment…

"Mijn beste, luister goed. Ik heb je advies nodig.… Duizenden burgers leven hier in de waan dat ze zich hier in een veilige bunker bevinden. Dat klopt niet. Vertel ik hen de waarheid zodat ze met z’n allen op de vlucht slaan en buiten vanuit de lucht worden neergemaaid? Of hou ik wijselijk mijn mond, zodat ze hier ter plaatse worden afgemaakt? Als ze vluchten, dan worden ze waarschijnlijk allemaal tot de laatste neergeschoten door de "arenden van de lucht". Dan ben ik de grote moordenaar. Als ik niks zeg en deze schuilplaats wordt gebombardeerd, dan draag ik schuld tot in der eeuwigheid omdat ik hen niet de kans gaf om te vluchten."

"Als het uur van het martelaarschap aangebroken is, zal de eeuwige ridder de eerste zijn om de marteldood te sterven. Wij zullen allen met hem mee naar de hemel afreizen. De genade Gods die hem toekomt, zal ook ons toekomen."

"Weet jij soms wat de dood betekent?"

"Noem me één leider die ooit in een gevecht is omgekomen! Leiders krijgen altijd de beste schuilplaatsen."

 

Meer info: Hazim Kamaledin, 03 663 83 49, hazimkamaledinskynetbe  (hazimkamaledinskynetbe)  

Appelstraat 41, 2140 Borgerhout. Voor wie onbekend is in Borgerhout: de Appelstraat ligt bijna op het einde van de Turnhoutsebaan, voor de Stenenbrug aan de rechterzijde.