Sherko Bekas
Halabja
door Sherko Bekas
Het was de veertiende van de maand
op de berg Ghweshe* ontvoerde de wind mijn pen
toen ik hem terugvond en ermee schreef
vlogen mijn woorden om de beurt in groepjes weg.
Op de vijftiende van de maand
nam de stroom van de Serwan* mijn pen mee
toen ik hem terugpakte en ermee schreef
veranderden mijn gedichten in vissen.
Op de zestiende van de maand
Ach! De zestiende!
Pikte Sharazoo* mijn pen af
toen hij hem teruggaf om ermee te schrijven
waren mijn vingers
als Halabja bevroren!
· Ghweshe is een berg bij de stad Sulaymania
· Serwan is een rivier bij de stad Halabja
· Sharazoor is een vruchtbare vallei tussen Sulaymania en Halabja
Het was avond
we konden alleen ons hoofd uitsteken!
Zoals de regen die viel
liepen we, op een rij
Als een smalle schoorsteen rook uit een dorp
klommen we de berg op
Onze neus werd regenpijp
en onze benen afvoergoot
De kinderen: zwaluwen
de vrouwen: bomen en planten in de herfst
De ouderen: als vermoeide paarden
Allen waren doornat zoals het water dat van een dak viel
Alleen een van ons
had zijn eigen paraplu
Geen enkel dropje regen viel op hem
Hij was rustiger dan wij allemaal
Het was het kind onder de paraplu
van de huid, de buik van mijn vrouw.
Sherko Bekas is geboren op 2 mei 1940 te Sulamanya (Irak)
In 1956 publiceerde Sherko zijn eerste gedicht in het weekblad "Zjin" (Leven).
In 1964 sloot hij zich aan bij het revolutionaire verzet in de bergen. Hij was met name actief bij de verzetsradio.
In 1968 kwam zijn eerste dichtbundel uit " Trifay Halbast".
In 1970 – het begin van een korte periode van relatieve rust – was hij mede-oprichter van het Koerdische literaire tijdschrift "Rawanga" (Visie).
In 1974 werd hij opnieuw actief in het verzet.Toen het verzet werd neergeslagen , werd hij verbannen ( voor drie-en-eenhalf jaar) in het woestijngebied van West-Irak.
In 1984 sloot hij zich voor de derde maal aan bij het Koerdische verzet.
In 1986 is hij gevlucht naar Syrië.
Via het in ontvangst nemen van de
Tucholsky prijs van de Zweedse Pen Club, vond Sherko Bekas zijn definitief
ballngsoord: Zweden.
In 1991 keerde hij terug naar Koerdistan. In het eerste onafhankelijke
Koerdische kabinet werd hij minister van informatie en cultuur.
Eind 1993 heeft hij, in verband met de mensenrechtenschendingen in
Koerdistan, zijn functie neergelegd. Hij vertrok weer naar Zweden.
