Salah Hassan
Een oud liedje over de weiden
Als de oorlog uitbreekt
zal ik behoefte hebben aan jou.
Ik word dan een verwaarloosd ding
en jij wordt koud.
Als de oorlog uitbreekt
zal ik de behoefte hebben je handen aan te raken.
Dan neemt het vuur het laatste afscheid.
En de hoge zwarte muren
zullen de echo herhalen van mijn verstikte stem.
Hoor je mij?
Ik zit achter deze zwarte muur
een oud liedje over de weiden te mompelen.
Als de oorlog uitbreekt
zal ik behoefte hebben aan jou.
Ik heb een scheermesje,
zal ik het inslikken?
Het is bebloed.
Het bloed druppelt uit mijn keel.
Als de oorlog uitbreekt
zal ik behoefte hebben aan jou.
Lijk ik nog steeds op mezelf,
zoals ik twintig jaar geleden was.
Kan ik nog over de kleine prairies rennen en springen,
zoals ik deed op mijn twaalfde?
Is er achter deze zwarte muur
iemand die mij hoort?
Is dit een ziekenhuis of een school?
Ik herinner me niet meer waar ik was
toen de raketten vielen
op de volwassen mannen.
Het vuur en de verbrande kinderen
dat wilde spektakel
liet me beseffen
dat het een oorlog was.
Het is een vertrek dat niemand interesseert.
Was jij daar om afscheid te nemen,
toen ik de trein nam
samen met de verslagen soldaten
met bebloede ogen?
Als de oorlog uitbreekt
zal ik behoefte hebben aan jou.
Maar ik word dan een verwaarloosd ding
en jij wordt koud.
Zou je de pijn kunnen zien?
Vertel hun over de pijn
over de pijn van de volwassen mannen
over de plek van de pijn.
Ze geloven niet
dat ik achter de zwarte muur was.
Dat ik probeerde de kinderen en de volwassen mannen
wakker te maken,
uit hun dood.
En deze insecten
die zich vermenigvuldigen om mijn verrotte bed heen.
Waar komen ze vandaan?
Zijn mijn ogen weggevallen?
Waarom zie ik niets behalve de doodliggende kinderen?
En de ijverige insecten?
Is het mijn huid die zwart wordt
En zich van mijn lichaam ontbindt?
Waar was ik?
En waarom ben ik zo alleen?
Zullen de bommen weer vallen?
Oh, mijn hand
waar is mijn hand?
Ik beweeg mijn hand maar ik zie haar niet,
ben ik een lijk geworden
En daarom vermenigvuldigen de insecten zich
om mijn verrotte bed heen?
Hoor jij de schoten?
Of vergis ik me?
Als de oorlog uitbreekt
zal ik behoefte hebben jouw handen aan te raken.
Het vuur neemt dan afscheid.
Als de oorlog uitbreekt
word ik dan een verwaarloosd ding,
die niemand interesseert.
Salah Hassan
