Anne-James Chaton
Anne-James Chaton (Besançon, 1970) studeerde filosofie en is een van de toonaangevende Franse dichters op het gebied van de experimentele Cyberpoëzie of Digitale poëzie, hoewel hij ook meer traditionele prozagedichten op zijn naam heeft staan. In zijn werkproces staat de relatie tussen subject en gebeurtenis centraal. De wereld en de dichter vormen elkaar en dagen elkaar uit volgens mechanismen die zowel filosofisch als technisch van aard zijn. Via de computer probeert Chaton nieuwe, verborgen betekenissen aan een tekst te ontlokken. Samen met Christophe Fiat is hij de oprichter van het tijdschrift The incredible Justine's adventures. In 1999 publiceerde Chaton Evénements 99 (Editions Al Dante), bestaande uit een boek en 2 CD's.
samedi 3 juillet 1999
événement n°9
1 lettre "COFINOGA 33696 MÉRIGNAC CEDEX
- EN – 33 BORDEAUX CTC 29.6.99 GIRONDE
REPUBLIQUE FRANCAISE 02.70 POSTES BE2702 -
M. CHATON ANNE JAMES 20 RUE RENAN
25000 BESANCON – Votre compte au bout du fil
24h / 24 et 7j / 7 – Cofiphone
08.36.68.56.54 2,23 F la minute C9APSTNC", 1 lettre
"33 BORDEAUX CTC 2.7.99 GIRONDE
REPUBLIQUE FRANCAISE 03.00 POSTES BE2702 -
M. CHATON ANNE JAMES 20 RUE RENAN
25000 BESANCON"; 1 lettre "33 BORDEAUX
CTC 02.07.99 REPUBLIQUE FRANCAISE 003.00
POSTES NX1523 – Mr. CHATON ANNE JAMES
20 RUE RENAN 25000 BESANCON -
P1CPBRE 33696.MERIGNAC.CEDEX"; 1 livre
"Eugen Fink – Sixième Méditation
cartésienne – L'idée d'une théorie transcendantale
de la methode – Collection krisis -
MILLON – 9 782905 614995"; 1 ticket "LE PB PLACE
GRANVELLE 25000 BESANÇON 05-07-99 #0
CAFE 6,50 ESPECE 6,50 ART 1 J MI 12:23"; 1 paquet
de cigarettes "CIGARETTES – 25
FILTER CIGARETTES – Chesterfield – US TRADE MARK
*** ORIGINALS *** SINCE 1912 – Selon la loi
n°91-32 Nuit gravement à la santé"; 1 ticket "CARTE BANCAIRE -
LE 03/07/99 12H17 -
JACADI – 25 BESANCON – 0097540010 aut: 5132830153866928
- 03/00 101 77 01 023 C -
DEBIT 08DO A 1A5DD1F2 – MONTANT = 110,00.FRF -
M CHATON ANNE JAMES -
TICKET A CONSERVER"; 1 ticket "NOUVELLES GALERIES
25000 BESANCON – 12068
01 0081.0083.104 – 256 PUERICULTURE ART 1 29,00
15475403 – 061 CADET
ROUSSELLE ART 1 15,00 87358461 – 161 LAYETTE MARQ
ART 1 55,00 23642077 -
TOTAL FRS. 99,00 – SOIT 15,09EUROS (1 EURO=6,55957F)
- BLEUE AUT 23920 N DE
COMPTE 5132830153866927 – 1E C.B : 99,00 -
MERCI DE VOTRE VISITE – THANK YOU
FOR SHOPPING WITH US – LE 03/07/1999 A 12H37";
1 ticket "LE PB PLACE GRANVELLE
25000 BESANÇON 05-07-99 #0 CAFE 6,50
ESPECE 6,50 ART 1 J MI 15:04".
(extrait de Evénements 99, éditions Al Dante, Paris, décembre 2001).
DE OPGAVE
1.
Hier ben ik weer maar ik kan niet zeggen dat ik echt hier ben ik ben er wel natuurlijk maar niet zoals je normaal gesproken verwacht zelf heb ik zo mijn twijfels het zijn dan wel mijn benen hier onder de tafel die in deze ruimte staat maar dat is nog geen bewijs dat ik hier werkelijk ben heel eigenaardig het is mijn romp aan de tafel voor het bord dat kan ik niet ontkennen maar ik kan nog steeds niet met zekerheid beweren dat ik in levenden lijve in deze ruimte ben het zijn mijn arm en mijn hoofd die een beetje bewegen sinds ik hier ben maar niet veel ik kan niet zeggen dat ik veel beweeg er zijn momenten dat ik meer beweeg dat kan ik zweren maar goed daarmee is nog steeds niet honderd procent zeker gezegd dat ik het ben die hier op dit moment in dit lokaal zit en de koffie waarvan ik met regelmatige tussenpozen een slok neem sinds ik hier ben verandert daar niks aan
ik kan mijn rechterbuurman vragen of hij wil bevestigen dat ik echt hier ben maar hij heeft zo te zien wel wat anders aan zijn hoofd volgens mij heeft hij er zelfs een zwaar hoofd in zijn gezicht staat gespannen hij zit over zijn tafel gebogen ik weet niet wat hij doet maar ik ga hem niet storen ik kijk naar hem maar hij kijkt niet naar mij hij voelt mijn blik niet vreemd ik zit al bijna vijf minuten zijn profiel te bestuderen en hij heeft zijn hoofd nog steeds niet mijn kant op gedraaid ik geloof dat als er iemand de hele tijd naar mij zit te kijken dat ik dat ook voel en dan kijk ik naar degene die zo naar me zit te kijken maar dat doet hij helemaal niet hij is diep geconcentreerd hij zit iets te schrijven van hieruit zie ik dat hij de hele tijd papier zit vol te kalken wat schrijft hij toch nou is hij ineens gestopt met zijn geschrijf misschien heeft hij gevoeld dat ik naar hem keek zometeen zal hij zich naar me toe draaien en naar me lachen ik zie een lichte beweging van zijn hoofd maar nee hij draait zijn hoofd een beetje van links naar rechts om zich te ontspannen hij leest over wat hij net geschreven heeft volgens mij valt er van die kant niks te verwachten
ik kijk de andere kant op er is nog iemand die zit precies voor me daardoor zie ik die persoon van achteren ik zie alleen de rug met een oranje trui ik geloof dat het een meisje is ze heeft lang donker haar met krullen en een gouden haarspeld erin ik kan niet zien wat ze zit te doen ik kan misschien wel opstaan en even over haar schouder kijken maar ik ben bang dat iemand er iets van zegt ik kan beter op mijn stoel blijven zitten ik heb niet het gevoel dat ze zich zal omdraaien maar toch zit ik nadrukkelijk naar haar te staren ik geloof dat ik net zo zou reageren als iemand mij van achteren zou bekijken zou ik me niet omdraaien hoewel dat heus wel eens gebeurt ik weet het wanneer iemand me van achteren bekijkt maar dat is nu niet het geval ik voel geen blik in mijn rug prikken maar zij zou wel moeten voelen dat ik naar haar kijk
ik kijk naar mijn linkerbuurman maar die heeft zo te zien geen oog voor me hij zit ook te schrijven wat zitten ze allemaal toch te schrijven vandaag mijn rechterbuurman en mijn linkerbuurman lijken helemaal niet op elkaar en toch lijken ze wel een beetje op elkaar ze kijken geen van beiden naar me ze zitten allebei te schrijven ze zitten over hun tafel gebogen en ze schrijven dingen op ik weet niet of ze hetzelfde schrijven vanaf mijn plaats kan ik niet lezen wat ze schrijven die twee ik zie alleen dat ze niet hetzelfde handschrift hebben de een heeft een rond handschrift en de ander heeft een spits handschrift ze schrijven ook niet in dezelfde kleur de een schrijft met blauwe inkt en de ander met zwarte ze hebben ook niet dezelfde pen de een heeft een vulpen de ander een balpen ze hebben ook niet hetzelfde papier de een schrijft op geel papier en de ander op roze papier maar wat ze met elkaar gemeen hebben is dat ze me geen van beiden zien het is vreemd het is voor het eerst dat iemand mijn blik doorstaat zonder het te merken dat is toch wel het bewijs dat ik op dit precieze moment hier waarschijnlijk niet ben op een ander moment weet ik niet maar op dit ene zeker niet
ik zou me 180 graden kunnen omdraaien en achter me achter m'n rug kijken of er op dit moment iemand naar me kijkt dan zou ik die recht in zijn ogen kijken en hij zou zijn ogen niet neerslaan ik moet mijn ogen ook niet neerslaan nu niet het is de enige manier om er achter te komen of ik a priori hier ben ik denk dat niemand naar mijn rug kijkt ik heb nog niet het vreemde gevoel gehad dat ik krijg als iemand naar mijn rug of mijn nek kijkt ik heb nog geen enkele blik van welke kant dan ook op me voelen rusten maar ik moet het toch even checken ik kan hier niet zomaar blijven zitten en denken ben ik hier wel echt als ik niet probeer daar een antwoord op te vinden ook al is het nee ik moet het checken ik beweeg 15 graden naar links alles gaat gewoon ik ben bijna op 35 graden ik voel mijn hele lichaam al 90 graden naar links draaien bij 120 graden stop ik even bij 160 graden twijfel ik ik ben bang dat er niemand achter me zit dat er een grote leegte achter me is niemand om naar te kijken ik wil het liever niet weten
het meisje voor me heeft bewogen ze bewoog net en nu op ditzelfde moment beweegt ze nog ze draait 10 graden naar links misschien is ze bezig zich 180 graden om te draaien zometeen zit ze recht voor me dan heeft ze haar hoofd helemaal mijn kant op gedraaid en dan moet ze me wel aankijken ik zit in haar blikveld en dan kan het niet anders of ze ziet me er is in deze richting niets anders te zien dan mij zometeen zal ze haar blik op me vestigen maar nee ze is gestopt ze heeft zich maar 25 graden omgedraaid ze heeft zich gebukt en ze heeft iets uit haar tas gehaald een pakje papieren zakdoekjes geloof ik daarna is ze weer recht gaan zitten ze heeft zich weer 25 graden de andere kant op gedraaid en ze is weer gaan zitten zoals ze eerst zat van die kant hoef ik nergens meer op te hopen maar terwijl zij zich naar haar tas bukte zag ik iemand anders voor haar zitten op het eerste gezicht is dat ook een meisje ze heeft kort bruin rechtgeknipt haar het soort vrouw waar ik van hou maar ik weet niet of ik de eerstkomende tijd nog kans krijg haar te zien
ik neem nog een slok koffie sinds daarstraks is hij 50 graden afgekoeld dat geeft niet ik hou wel van lauwe koffie dat heb ik liever dan gloeiendhete
ik kan mijn hoofd naar rechts draaien en aan mijn rechterbuurman vragen of ik inderdaad hier ben op dit moment het is dezelfde als gisteren maar er is iets veranderd aan hem misschien iets aan zijn kleding hij is helemaal in het zwart ik geloof dat hij gisteren iets gekleurds aan had welke kleur weet ik niet meer maar ik zou zweren dat het iets kleurigs was hij zit er nog net zo bij in dezelfde houding en hij kijkt nog steeds niet naar me ik kan honderd procent zeker zeggen dat hij nooit naar me heeft gekeken en dat hij nooit naar me zal kijken hij zit nog steeds te schrijven hij is zo te zien nog steeds op dreef hij heeft een andere pen dat valt me wel op gisteren schreef hij met een balpen en nu heeft hij twee vulpennen waarvan hij er één in zijn rechterhand houdt wat wil zeggen dat hij rechts is die kleinigheid was me nog niet opgevallen hij is rechts net als ik en de andere pen ligt op zijn tafel ik vraag me af waar het goed voor is dat hij twee vulpennen heeft ik zou er een van hem kunnen lenen dan zou hij me wel moeten aankijken als ik hem vraag sorry mag ik je pen lenen alstjeblieft dan moet hij zich wat hij ook wil antwoorden wel naar me toedraaien en me aankijken om het te zeggen
ik kan en mag niets zeggen tegen mijn rechter- of linkerbuurman maar als het wel mocht zou ik vooral vragen waarom ze niet naar me kijken waarom ze al die tijd dat we hier in dit lokaal zitten geen enkele blik in mijn richting hebben geworpen maar dat mag niet ik moet mijn mond houden en wachten tot iemand op een gegeven moment opkijkt en zijn hoofd de kant op draait waar ik zit en me aankijkt hoe maakt niet uit aardig kwaad agressief wat ik in de eerste plaats wil is dat een van tweeën naar me kijkt en me bewijst dat ik hier bij ze ben ik zit al zo lang op dat moment te wachten soms denk ik gewoon dat het er niet meer van komt ik weet nog maar één ding zeker en dat is dat er van rechts geen blik zal komen en van links is het al niet veel anders
ik herken hem hij was hier gisteren ook zat op dezelfde plaats en deed hetzelfde hij is niet veranderd hij heeft dezelfde kleren aan als gisteren een rood hemd en een zwarte levi's 501 en hij zit nog steeds even fanatiek over zijn tafel gebogen en beweegt zijn pen van links naar rechts zonder op te kijken ik heb hem nog nooit van voren gezien maar ik kan de lijnen van zijn profiel aan de rechterkant wel dromen van hieruit zie ik zijn rechteroog dat van links naar rechts beweegt maar steeds strak gericht is op het gele papier dat op zijn tafel ligt hij herleest wat hij geschreven heeft hij kijkt niet op van zijn tafel ik hoef geen hoop te hebben die blik waarop ik zit te wachten zal ook niet van die kant komen volgens mij komt die niet meer ik zal nooit weten of ik hier geweest ben
van het meisje voor me heb ik het gezicht nooit gezien en ik zal het ook nooit zien ik weet zelfs niet of het wel dezelfde persoon is als gisteren ze heeft nog steeds lang blond haar maar nu heeft ze het opgestoken met een roze haarspeld dit staat haar beter ik hou van opgestoken haar dat vind ik leuker dan recht halflang haar of lang haar tot op de schouders of de billen ze heeft een andere trui aan ze draagt een groene trui met een gekleurd sjaaltje ze houdt kennelijk van kleur ook al is dit geen gelukkige combinatie ik zou haar op de schouder kunnen tikken en zeggen sorry maar ik vind dat dit groen en dit roze niet bij elkaar staan dan zou ze zich omdraaien en me recht in mijn ogen kijken en dan zou ik eindelijk weten of ik hier op dit moment ook echt zit
ik heb m'n koffie op maar ik mag niet opstaan om nog een kopje in te schenken ik had langzamer moeten drinken voor de volgende keer weet ik dat ik mijn koffie niet te snel moet drinken
2.
ik kijk naar het blauwe blaadje en daar achter zie ik een beige blad eigenlijk zie ik alleen het beige blad ik weet niet dat het een beige tafelblad is eerst weet ik dat niet ik zie alleen een beige blad ik buig mijn hoofd en zie een beige blad ik draai mijn hoofd naar rechts en ik zie nog een beige blad dan draai ik mijn hoofd naar links en ik zie een derde beige blad de beige bladen links en rechts hebben allebei gele poten vier gele poten dat maakt acht gele poten want vier poten per beige blad daaruit concludeer ik dat de beige bladen rechts en links eigenlijk tafels zijn en dat het beige blad waarop het blauwe blaadje ligt een tafel is en daaruit concludeer ik dat ik aan een tafel zit
ik schrijf op blauw maar er is ook roze groen of geel ik schrijf op blauw omdat het blaadje dat ik heb gekregen toen ik hier kwam blauw is maar er zijn ook gele groene en roze blaadjes en als ik vraag mag ik op roze geel of groen schrijven krijg ik ten antwoord nee u moet op blauw schrijven u mag niet op roze groen of geel schrijven roze groen en geel zijn voor anderen die niet op blauw schrijven en u hebt blauw om op te schrijven dus neem ik blauw en daarop schrijf ik met zwarte inkt
ik heb twee blauwe blaadjes om op te schrijven maar ik krijg er meer dan twee als ik er om vraag ik steek mijn vinger op ik zeg niks geen woord ik steek alleen mijn vinger op ik steek mijn rechtervinger op ik leg mijn vulpen neer en ik steek mijn rechtervinger op en er komt iemand mijn kant op eerst weet ik nog niet of die mijn kant op komt dat weet ik pas later ik zie iemand aankomen een vrouw ik ken haar niet ik heb alleen mijn vinger opgestoken meer niet en nou komt er een vrouw mijn kant op als ze ter hoogte van mij is blijft ze staan en dan weet ik dat ze speciaal voor mij mijn kant op is gekomen ik steek wel vaker mijn vinger op en dan komt er niemand maar nu is er wel iemand gekomen en die is precies naast me blijven staan ze kijkt me aan ze staat daar dus voor mij ik weet zeker dat ze speciaal voor mij deze kant op is gekomen hiervoor had ze net zo goed voor mijn rechter- of linkerbuurman kunnen komen maar die hebben hun vinger niet opgestoken die zitten over hun gele en groene blaadje gebogen of ze had naar het meisje kunnen komen dat voor me zit als die net haar vinger had opgestoken terwijl ik me omdraaide en de mijne opstak dat zou ik haar dan niet hebben zien doen dat had ik dan niet kunnen zien omdat ik mijn vinger opstak ik draaide me om en stak mijn vinger op maar nu weet ik dat zij dat niet heeft gedaan ze heeft haar vinger niet opgestoken ze is over haar blaadje gebogen blijven zitten ik kan de kleur van haar blaadje niet zien maar ik neem aan dat ze over een blaadje gebogen zit dus die vrouw komt echt naar mij toe ze is ter hoogte van mij en ze kijkt me aan ze zegt ja ik heb nog steeds niets tegen haar gezegd en zij zegt ja tegen mij dus ik denk bij mezelf ik moet de kans grijpen misschien krijg ik geen andere kans meer nu moet ik van de gelegenheid gebruikmaken ze heeft al ja gezegd dus ik moet van de gelegenheid gebruikmaken om haar om geel papier te vragen ze heeft al ja gezegd ze kan me geen geel papier weigeren ik vraag om geel papier mag ik drie blaadjes geel papier alstublieft en zij antwoordt nee u moet op blauw papier schrijven u hebt blauw en u moet op blauw doorschrijven ik kan u geen geel papier geven u kunt me alles vragen maar geen geel papier en ook geen roze of groen u kunt me alleen blauw papier vragen om op te schrijven dus dan vraag ik haar om blauw papier mag ik drie blaadjes blauw papier alstublieft en ze brengt me drie blaadjes blauw papier
ik kijk naar mijn linkerbuurman en ik zie dat hij met blauwe inkt op roze papier schrijft ik heb blauw papier en ik schrijf met zwarte inkt en ik denk bij mezelf als ik roze papier had met zwarte inkt zou ik veel beter kunnen zien wat ik schrijf ik zie wat ik schrijf ik kan het wel lezen maar het leest moeilijk terwijl ik blauwe letters op roze papier makkelijk zou kunnen lezen blauwe letters op roze papier steken veel duidelijker af dan zwarte letters op blauw papier dus ik moet roze papier zien te krijgen dat ga ik vragen ik vraag het aan iemand anders ik vraag het liever niet aan de vrouw ik steek mijn vinger op ik kijk achterom ik zie dat ze met haar rug naar me toe staat dan steek ik mijn vinger op ik denk bij mezelf als ik mijn vinger opsteek terwijl ze met haar rug naar me toe staat ziet ze me niet en dan zal ze niet naar me toe komen ik steek mijn vinger op en zwaai hem in de lucht ik moet de aandacht trekken van de man de vrouw staat met haar rug naar me toe ik loop geen risico haar aandacht te trekken ik trek de aandacht van de man ik zwaai mijn vinger door de lucht ik steek hem op zo hoog ik kan ik zit helemaal achterstevoren en ik zwaai mijn vinger door de lucht in de richting van de man ik geloof dat hij me gezien heeft hij komt in beweging hij komt mijn kant op nu is het nog de kant van mijn rechter- en linkerbuurman het is ook de kant op van mijn voorbuur en mijn achterbuur maar op dit moment is mijn achterbuur mijn voorbuur omdat ik helemaal achterstevoren zit en ik zie dat hij zijn vinger niet opsteekt hij zit over zijn gele blaadje gebogen ik kijk even naar mijn rechterbuurman en mijn linkerbuurman die zijn ook van plaats verwisseld mijn linkerbuurman is nu mijn rechterbuurman en mijn rechterbuurman mijn linkerbuurman omdat ik helemaal achterstevoren zit maar ze steken geen van tweeën hun vinger op ze zitten over hun gekleurde blaadjes gebogen daaruit concludeer ik dat als mijn achterbuur die eerst mijn voorbuur was haar vinger niet heeft opgestoken de man naar míj loopt als hij mijn kant op komt
hij komt mijn kant op hij is twee beige tafeltjes van me vandaan hij kan nog blijven staan bij een van die twee beige tafels maar niet bij die andere omdat mijn voorbuur die eerst mijn achterbuur was zijn vinger niet heeft opgestoken maar hij kan blijven staan bij de eerste van de twee tafels van hem uit gezien en van mij uit gezien de tweede hij kan daar blijven staan als hij deze kant op komt maar ik zie niet in waarom hij bij die tafel zou blijven staan want die is leeg nou ja goed hij is niet leeg maar er zit niemand aan er ligt groen papier op het blad maar er schrijft niemand op dus ik denk bij mezelf hij komt mijn kant niet op om bij die tafel te blijven staan hij heeft geen enkele reden om daar te blijven staan
ik vraag een man om roze papier maar hij antwoordt me hetzelfde ik krijg geen roze of groen of geel papier ik zeg als ik met zwarte inkt op roze of groen of geel papier schrijf kan ik makkelijker lezen wat ik schrijf en als ik met zwarte inkt op blauw papier schrijf heb ik veel meer moeite om terug te lezen wat ik heb geschreven en hij antwoordt hoe weet u dat nou want u heeft toch niet op geel of groen of roze papier geschreven maar alleen op blauw papier en daar heb ik niet van terug ik sta met mijn mond vol tanden ik denk snel na maar ik kan geen antwoord bedenken ik kijk hem aan en ik zeg niks als ik niks zeg gaat hij zo weg ik moet iets zeggen ook al slaat het nergens op ook al heeft het niets te maken met de kleur van het papier want dan blijft hij hier staan en kan ik intussen een argument vinden om hem over te halen mij een andere kleur papier te geven ik kan vragen hoe gaat het met u? of hoe heet u? ja maar als hij dan zegt goed of pierre dan ben ik weer terug bij af ik moet iets anders tegen hem zeggen iets wat om een lang antwoord vraagt ik moet iets zeggen waar hij over na moet denken en terwijl hij nadenkt zoek ik naar een argument ik moet nu snel iets zeggen anders draait hij zich om en loopt terug in de richting waar hij vandaan kwam hij staat met zijn rug naar me toe ik steek opnieuw mijn vinger op hij ziet het niet want hij staat met zijn rug naar me toe en nou zit ik weer met zwarte inkt op blauw papier te schrijven
Anne-James Chaton
gepubliceerd in het tijdschrift Java, Parijs, juni 2001
vertaling Mirjam de Veth
