Gedicht Wederkeer
Ik word niet wijs
Nee ik word niet wijs
Toen die dichter-vriend van ons opgehangen werd en ik genoeg huilde zei
Zie je hij stierf en sliep niet met mij
Ik word niet wijs
Hij was hier
Vorig jaar het jaar daarvoor
Ik wist dat Mokhtari Mokhtari is maar….
Nee Ik word niet wijs
Misschien ben ik helemaal net wijs
Misschien is dit mijn gewoonte
Slapen met deze lieve mensen en zeggen oh wat een man
Of zeggen ik ben de moeder van de zoon van deze heer weet ik veel
Misschien zijn mijn handen wel wijs
Of deze vlechten in mijn haar
Maar ik ben niet wijs
De welving van mijn borst is niet wijs dit tussen mijn benen is helemaal niet wijs
De stem Nee Mijn stem is ook niet wijs
Misschien mijn lippen
Misschien soms het ding dat in mijn borstkas klopt
Maar ik ben niet wijs
Deze Mohammad Mokhtari die in stukken werd gesneden van wie ik zelf de blauwe
Gewonde plek rond zijn hals gezien heb jammer zei ik toen Jammer
Zie je hij stierf en sliep niet met mij
Ik word niet wijs
Maar misschien is dit mijn karakter
Om deze mensen op mijn schoot te nemen en te zeggen Kom Warm je
En zeggen oh deze lieve dichter heeft een keer in mij geklopt
Nee ik ben niet wijs Ik word niet wijs
Breng nu mar zijn boeken
December 1998
