Dag zonder morgen

(1962)

- Nouri al Ansari

Saad Ali – De bron – 1993

Ach, mijn dag
jou is het leven ontzegd
jou is de dag van morgen ontzegd
De glimlach van de stilte … wanneer deze
op die lippen wordt gebracht
Het verdriet dat zich uitstrekt in slapeloze ogen
Het wegsterven van liederen
Het vergelen van de wang ….
waar die eens rood was
Dit alles doodt de geest van morgen …. mijn dag

* * *

Van mijn dag bezit ik slechts
de dag van gisteren
De dag van gisteren was zoet
Ook al is gisteren nog maar kort geleden
Ook al bezit ik alleen nog gisteren als troost
en is vandaag verscheurd …. mijn hele dag van vandaag
De illusie van morgen kan mijn dorheid niet doorbreken
Ik weet dat de dag van morgen mijn dag niet op zal volgen

* * *

De droom van gisteren …. was de eerste vrucht van vandaag
Elke aanraking
van de engel van de slaap
overtuigde mij werkelijk dat morgen op gisteren zou volgen
Maar de dag van vandaag heeft geen engel
En mijn ogen hebben de smaak van slaap niet geproefd
Zeg mij .. vanwaar zal de dag van morgen tot mij komen
De vijand van morgen is steeds in mijn gedachten … het is vandaag

* * *

De glimlachjes van de zorgen ketenen mijn voeten
en kappen mijn handen af
In mijn bloed dringt het vergif door
en het borrelt in mijn lichaam
Dan strekt de greep van vandaag zich uit om elke droom te wurgen
Levend in gisteren aan de zoom van morgen
Maar morgen blijft steeds mijn vijand
en mijn vriend dat is de dag van vandaag