AIDA Nederland

De gewonde wordt wakker

In de laatste oorlog
voordat ik viel
verborg ik wolken
tussen mijn vingers
en bekende ik tegenover mezelf
dat ik de enige was
die de botten
van de bloemen zag
die de doden
dromen heeft zien braken,
de enige die zo lang
een koud kogeltje in zijn broekzak heeft bewaard.
Ik was de enige die zag hoe een F-16
de dromenkussens
van kinderen doorboorde.

Mijn schreeuw
van protest
vulde de wereld
en terwijl ik schreeuwde
huilde een mortieragent
dichterbij dichterbij.

Tussen de grafheuvels
schreeuwde ik opnieuw:
‘De oorlog zal niet sterven.
Mijn bloed zal haar drinken.’