Gedichten ‘Korte levens’
Korte Levens – vidas breves
Vertaling: Igma van Putte
I
de angst kreeg
de gedaante van een mens
als zodanig
legde hij stilte op
gedragsnormen
een nieuwe realiteit
hij volbracht zijn missie
het werd dagelijkse kost
sindsdien
deze wond
die niet geneest
II
zij kwamen
pakten de een man op
en nog een
ranselden hen af
overgoten hen met benzine
staken hen in brand
en keken lange tijd
naar de vlammen en de rook
en meenden
dat het niet moeilijk was
het bevel uit te voeren
III
afstandelijke (terughouden)
de woorden
vormen luchtspiegelingen
schaduwen
bleke en afwachtende
sprakeloos
bleven wij eenzaam achter
uit het hart van de nacht
bereikten ons stemmen
handen
brood
flarden van leven
die de angst ontkenden
maar de een na de ander
verloren de minnaars van het leven
hun verstand en hun toekomst
dode bloemen
bedekten de aarde
het werd één tuin met afwezigheid
IV
ieder had zijn eigen angst
mannen en vrouwen
geheimen
het leven was moeilijk te verbergen
de cipiers
begonnen de dood namen te geven
in hun handen
liet de huid
gezichten en plaatsen los
het leven
in de kern afgebroken
hield de dood niet tegen
gevallen helden
op drift door de wereld
sindsdien
