Gedichten ‘Korte levens’

Korte Levens – vidas breves

Vertaling: Igma van Putte

I

de angst kreeg
de gedaante van een mens

als zodanig
legde hij stilte op
gedragsnormen
een nieuwe realiteit

hij volbracht zijn missie
het werd dagelijkse kost

sindsdien
deze wond
die niet geneest

II

zij kwamen
pakten de een man op
en nog een
ranselden hen af
overgoten hen met benzine
staken hen in brand
en keken lange tijd
naar de vlammen en de rook

en meenden
dat het niet moeilijk was
het bevel uit te voeren

III

afstandelijke (terughouden)
de woorden
vormen luchtspiegelingen
schaduwen
bleke en afwachtende
sprakeloos
bleven wij eenzaam achter

uit het hart van de nacht
bereikten ons stemmen
handen
brood
flarden van leven
die de angst ontkenden

maar de een na de ander
verloren de minnaars van het leven
hun verstand en hun toekomst

dode bloemen
bedekten de aarde
het werd één tuin met afwezigheid

IV

ieder had zijn eigen angst

mannen en vrouwen
geheimen
het leven was moeilijk te verbergen

de cipiers
begonnen de dood namen te geven

in hun handen
liet de huid
gezichten en plaatsen los

het leven
in de kern afgebroken
hield de dood niet tegen

gevallen helden
op drift door de wereld
sindsdien