Gedicht 20.maart.2003
Gedicht 20.maart.2003
Nee! In wanhoop om gehoord te worden! Niet om te zijn maar om te
'ontzijn'
Ik zeg:
Ik ben de absolute orde
Ik ben de absolute kracht
Ik ben de absolute doeltreffendheid
Ik heb alle waarheden tot het begrip leven en dood teruggebracht.
Kunnen we nog gedichten schrijven? Ook al nu een wonder gebeurt, ik heb
getwijfeld.
Holywood, het scenario:
vanuit het thuisland van Mark Skywalker waar Darth Anakin de
oorlogsverhaal
schrijf
De titel: "Defend the world from the great danger!" Met het behulp van
Blair
Witch Project.
De flitsende lichten trekken op mijn netvlies voorbij!
Horen we geluiden die de goden vervloeken?
Zoals een paar jaar geleden de ziel van mijn overleden vriend en mijn
enige
kind vermoord hebben.
De kinderen zijn zo kwetsbaar!
De oogst is begonnen!
De oogst om angst en niet de liefde, een immense angst.
De angst,
om de liefde van de moeder niet waard te zijn,
om niet de beste van de klas te zijn
om niet evenveel vogels te hebben geschoten als de buurman,
om iemand in een seconde te verpletteren
en in de stukken gereten lichaam midden op de rijweg te gooien
en de dood te schrijven op de lijst van je overwinningen.
De bloed dat door weinige regen kan worden weggewassen
spoelt op onze voeten en we zien het niet,
we hebben het eind van deze dag bereikt, en geluisterd in de nacht naar
de
honden die blaften,
dezelfde honden die we hebben opgevoed die ons nu om de nek bijten.
Werkelijk
we horen de geluiden niet, we zien de bloedige regen niet
Omdat we doof en blind zijn kunnen we alleen nog een aardbeving voelen
aankomen!
