AIDA Nederland

De wind gaat liggen

De wind gaat liggen
De zee trekt zich terug
Er gebeurt iets in de hoek van de tuin
Met een paar simpele zinnen:
Roze vlekken op een groen zeil
En zeven brandende kaarsen in het vogelenzang.

Blauw

Niemand herinnert haar
De viooltjes van het plein lijken op elkaar

De wet van de tijd wordt altijd op tijd uitgevoerd
De stenen worden gegooid
Zij brengen de touwen
De scheep toetert
En er wordt de namen van ballingen geroepen

Vergetelheid heeft een simpele ritueel
Hoewel een beetje droevig
Maar aan het einde van dit spel zijn we allemaal vergeven
En onze vingers hebben de kleur van de hemel gekregen
De beul en koning en clown
Of wie die in een lange steeg
Was verliefd op iemand
Wiens benen snel moe werden

Er is een eenvoudige wet
Dat in de aardrijkskunde geschreven is
En de kinderen kennen het uit hun hoofd
Alle rivieren stromen
Uiteindelijk naar de zee.

(geschreven in 1999)

 

De vierde

Lijk ik meer op u
Of op haar wier handen toegewijd waren aan de woorden?
Verraadden door groene inktvlekken

Lijkt u meer op mij
Of op haar die de selderie waste
En de kleren vouwde?

Lijkt zij die telefoonnummers draaide
Meer op u
Of op mij wier handen toegewijd waren aan de woorden?

Lijkt zij die op de stoel zit
Met de dunne zwarte kousen
Meer op mij
Of u die hard door de straten gelopen hebt
Met de zwarte schoenen …

Lijkt de vrouw die haar haren afgeschoren heeft
En verliefd is op de doctor van de afdeling
Meer op mij
Of u die de spiegel omgedraaid heeft?
Wie
Ik of de derde die haar gezicht afgeveegd heeft
Of de vierde
Wier handen toegewijd zijn aan de wind?