Gedicht ‘Over voorbijgangers’
Over voorbijgangers
Soms merken ze ons op
met een priemende blik
alsof ze ons nooit eerder zagen.
Soms kijken ze naar ons
met iets als een glimlach
hun golven slaan tegen onze kleine boot
en de wanden van het bamboehuis.
Soms dralen ze, eventjes maar
en buigen zich, bieden een hand aan
alsof ze ons op willen tillen
alsof ze ons mee willen nemen
op hun reis.
Maar we bewegen niet
wij blijven hier.
Zij moeten voorbij.
Uit De Digitale Paus, 2009
