K. Schippers

K. Schippers (Amsterdam, 1936; pseudoniem van Gerard Stigter) beoefende als schrijver tal van genres. Hij debuteerde in 1963 met de dichtbundel De waarheid als De Koe. De poëzie van Schippers gaat terug op de dadaïstische kunst van het begin van deze eeuw en in het bijzonder op Marcel Duchamps' theorieën daarover. Als redacteur van het tijdschrift Barbarber, een nadrukkelijk als 'tijdschrift voor teksten' en dus niet als een expliciet literair tijdschrift gepresenteerd blad, ging het hem en zijn mederedacteuren J. Bernlef en C. Brands erom elk onderscheid tussen kunst en werkelijkheid, tussen het poëtische en het banale, tussen het hoge en het lage, het alledaagse en het bijzondere op te heffen. K. Schippers ontving tal van prijzen, waaronder de poëzieprijs van de gemeente Amsterdam voor Een klok en profil (1965), de Multatuliprijs 1983 voor de roman Beweegreden (1982) en de P.C. Hooftprijs 1996 voor zijn verhalen en beschouwingen die in De berg en de steenfabriek, Museo Sentimental, Eb en De vermiste kindertekening werden gebundeld.

DE KOE
Een koe
is een merkwaardig beest
wat er ook in haar geest
moge zijn
haar laatste woord
is altijd
boe

BIANCA'S EERSTE KUNSTEN
De grenzen van de beeldende kunst
zijn verlegd:
een schoen is een kunstvoorwerp
De grenzen van muziek
zijn verlegd:
schoengekraak is muziek
De grenzen van ballet
zijn verlegd:
lopen is dans
De grenzen van poëzie
zijn verlegd:
de maat in een kinderschoen is een gedicht
Bianca – 1½
loopt op haar eerste schoenen
door de kamer

(uit: Een leeuwerik boven een weiland , Amsterdam 1996)